hubris

Hubris is een performance over meer willen zijn. Meer willen zijn dan jezelf, meer willen zijn dan wat kan en meer willen zijn dan wat je zou mogen willen zijn. Een performance over de menselijke drang niet meer menselijk te zijn en over wat er dan nog over blijft. Na het lezen van ‘Metamorphosen’ van Ovidius raakt Wieke van Rosmalen gefascineerd door dat wat je ‘hoogmoed’ zou kunnen noemen. Wat is dat toch? Het tarten van het lot, van de goden, het boven jezelf uit willen stijgen? Is hoogmoedig zijn nog erg in een tijd waar alles wat we doen wel hoogmoedig lijkt te zijn? In een meerstemmig koorstuk met enkel haar eigen stem bezingt Wieke (de hoogmoedige?) dit gevoel. ‘I try to be more than I, I’